| تبليغات | X |
نمی دونم چی بگم
ولی ااااااااااااااااااااااااااااااای خدا دلم بد جوری گرفته
کمکم کن
خداااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا
نگارش شده توسط پسری در سرزمین خاک در 16 Aug 2008 ساعت 7 PM موضوع
در اخرين لحظه ديدار به
چشمانت نگاه كردم و
گفتم بدان اسمان قلبم
با تو يا بي تو بهاريست
همان لبخندي كه توان را
از من مي ربود بر لبانت
زينت بست.
و به ارامي از من فاصله
گرفتي بي هيچ كلامي.
من خاموش به تو نگاه می كردم
و در دل با خود مي گفتم :اي كاش اين قامت
نحيف لحظه اي فقط لحظه اي مي انديشيد كه
اسمان بهاري يعني ابر
باران رعد وبرق و طوفان
ناگهاني
و اين جمله ،جمله اي
بود بدتر از هر خواهش
براي ماندن و تمناييبود براي با او بودن
نگارش شده توسط پسری در سرزمین خاک در 27 Feb 2008 ساعت 1 AM موضوع
روی سکـــــــــــــــــــــوی کنـــــــــار پنجـــــره هــــــــــــمه شـــــــــــــب جــــــــای منــــــــــــه چــــندورق کاغــــــــذو یــــــــک دونــــــــه قلم همیشـــــه یــــــار منـــــــهکاغــــــذای خـــط خــــطیاز کنـــــاردربــاز پنــــجرهمی پرن تــــــوی کوچــــهسرحـال ازاینکه آزادشدننمی دونــــنـداسیــــــــردل سنـــگ بادشدنددیـــگه بیــــــــــداری شــــــــب عادتــــــمههمــــــــدم سکــــــــوت تنهایـــــــی مــــــن تیــــک تیــــک ساعتــــمهحـــــــالامــــــــن مونـدم ویــــــــه دونــــــــــــه ورق که اونـــــم ازاســـــم تــــوسیــــــــــاه می شــــــــــــه همـــــــــه چیز تو زندگیـــمآخرش به پای توتباه میشهچشمونــــــم فاصلــــــه رو از پنجــــره دیــــــد می زنهدلم اسم توروفریاد می زنهدرای پنجــــــــــــــــــره روتـــــا آخــــر بـــــاز می کنمبا خیـــال تو پرواز می کنم
نگارش شده توسط پسری در سرزمین خاک در 27 Feb 2008 ساعت 0 AM موضوع
وسعت دوست داشتن رو اندازه نگیر ....
زیادش هم کم است ...
تنها با آن سیراب شو .... رشد کن ... شکل بگیر ... و کامل شو .
خود دوست داشتن مهم است ... نه زمانش ... نه پایداری اش .
نه مالکیتش ... و نه حد و حدودش ....
سر تو بالا کن ... نگاه کن ...
دوست داشتن خدا رو ببین ... یاد بگیر که دوست داشتنت را کادو پیچ نکنی ....
نگارش شده توسط پسری در سرزمین خاک در 27 Feb 2008 ساعت 0 AM موضوع
سلام بچه ها
امیدوارم حالتون خوب باشه و ساعات خوشی داشته باشین
معذرت می خوام که یه مدتی آپ نکرده بودم
آخه خودم عمدا اینکارو کرده بودم تا کار بکشه به این روز
میدو نین چیه بچه ها؟
امروز درست یک سال شد که من عشقمو از دست دادم اونم عشق چندین سالمو
نمی دونین چه حالی دارم می خوام گریه کنم اما نمی تونم چون اونقدر گریه کردم که دیگه نای واسه
گریه کردن ندارم
امروز می خوام بنویسم تا اگه یه روزی من مردم و مریم گذرش به اینجا افتاد نوشته هام بهش بگن وحید
تا آخرین نفس تو رو دوست داشت
امیدوارم این بلایی که سر من اومده واسه هیچ کدومتون پیش نیاد چون خیلی سخته خیلی
قربون همتون برم 
نگارش شده توسط پسری در سرزمین خاک در 27 Feb 2008 ساعت 0 AM موضوع
برای پرواز از صبح به شب باید با اشک از غروب رد شد
انتظار...انتظار...و باز هم انتظار...واژه غریبی است
آه...آه...خدایا این انتظار چیست؟
پروانه عاشقی که از شمع دور است غمخواری جز گل ندارد
سکوت سدی است در برابر سیلاب اشک
گردباد عشق خانه دل را در هم می شکند
آیا تکه نوری پیدا می شود تا دل تاریکم را روشن کند؟
خنده من همچون قایقیست که بر غرق شدن سایه خودش می گرید
ماه بدون ستاره همچون خورشید بدون غروب است
رنگین کمان باران اشک را تنها عاشقٍ معشوق می بیند
سرانجام شمع بی پروانه خاموشی است
کوه عمری با سایه اش در آب صحبت می کند اما آدمی چه؟
عاشق به فکر هیچ نیست جز معشوق
اگر نگاه نبود این قصه عشق تمامی داشت
نگارش شده توسط پسری در سرزمین خاک در 12 Jan 2008 ساعت 0 AM موضوع
فریادهای سوخته مان را در غربت کدام بیابان از سینه های خسته برآریم
نشنیدی و ندیدی نامرادی های من بین دنیای تو دنیایی است تا دنیای من
من که در این جمع گذشتم از هر چه آرزو است
دست غم دیگر چه خواهد از تن تنهای من
از عمری که رفت ما هیچ ندیدیم افسوس که این راه به بیهوده بردیم
یک عمر به این سو دویدیم در جستجوی اهل دلی
هر چه گشتیم آخر به همان جا که بودیم رسیدیم
صحرا سکوت مرگ گرفته است
خاموشی خاکسترم به جا نمی ماند به یادگار
با گردباد حادثه تا آسمان میروم من دست بیرحم حادثه را می شناسم
بیا ما را مگر خدایان نفرین میکنند که چنین خاک به اسارت دچار است
من هم به اسارت خاک،من از طوفان شب می ترسم
از سکوت تو که آرام آرام می خشکی و خاموشی
نبودی و ندیدی از تب غم و دردت دیگر رنگ هستی به من نیست
رفتن تو حجم غم ما را پیش بینی نکرد خاصیت عشق که این نبود
روی ماسه های نرم ساحل خیال انگیز همچون مهتاب بنشین
اما او سفر کرد و کس ندانست که در این خاکدان چرا ماندم
زندگی چیزی نبود که لب تاقچه عادت از یاد من و تو برود
نگارش شده توسط پسری در سرزمین خاک در 11 Jan 2008 ساعت 11 PM موضوع
می خوام از باغ بزرگ آسمون
سبدی پر از ستاره بردارم
واسه اینکه تن تو زخمی نشه
رختی از مخمل ابرها بیارم
دوست دارم هزار هزار ستاره دنباله دار
شبی که عروس می شم تور سپید من باشه
چقدر قشنگه آدم خواب های خوب خوب ببینه
کاشکی زندگی همیشه مثل حرف زدن باشه
بیا چشم بسته به اون دنیا بریم
بیا از پله ابر بالا بریم
یه روز از جاده شیری افق
بیا تا شهر فرشته ها بریم
بیا با فرشته ها آدم ها رو نیک بکنیم
برای تنهایی شون
گریه و دلسوزی بکنیم
وقتی خورشید و از دروازه بیرون میکنه
بیا رو مخمل شب
خورشید و گلدوزی کنیم
اگه خوابم نباشه دق می کنم
اگه سرابم نباشه دق می کنم
نگارش شده توسط پسری در سرزمین خاک در 11 Jan 2008 ساعت 11 PM موضوع
روزها فکر من این است و همه شب سخنم
که چرا غافل از احوال دل خویشتنم
از کجا آمده ام آمدنم بهر چه بود
به کجا میروم آخر ننمایی وطنم
مانده ام سخت عجب کز چه سبب ساخت مرا
یا چه بوده است مراد وی از این ساختنم
آنچه از عالم عِلوی است من آن می گویم
رخت خود باز بر آنم که همانجا فکنم
مرغ باغ ملکوتم نیم از عالم خاک
چند روزی قفسی ساخته اند از بدنم
کیست آن گوش که او می شنود آوازم
یا کدام است سخن می کند اندر دهنم
کیست در دیده که از دیده برون می نگرد
یا چه جان است نگویی که منش پیرهنم
تا به تحقیق مرا منزل و ره ننمایی
یک دم آرام نگیرم نفسی دم نزنم
می وصلم بچشان تا در زندان ابد
به یکی عربده مستانه به هم درشکنم
من به خود نامدم اینجا که به خود باز روم
آنکه آورد مرا باز برد تا وطنم
تو مپندار که من شعر به خود می گویم
تا که هشیارم و بیدار یکی دم نزنم
نگارش شده توسط پسری در سرزمین خاک در 6 Jan 2008 ساعت 11 PM موضوع
سلام ای تنها بهونه واسه ی نفس کشیدن هنوزم پر می کشه دل برای به تو رسیدن واسه ی جواب نامت می دونم که خیلی دیره بذار به حساب غربت نکنه دلت بگیره عزیزم بگو ببینم که چه رنگه روزگارت خیلی دوست دارم تو مهتاب بشینم یه شب کنارت سر تو با مهربونی بذاری به روی شونم تو فقط واسم دعا کن آخه دنبال بهونم حالمو اگه بپرسی خوبه تعریفی نداره چون بلاتکلیفه عاشق آخه تکلیفی نداره نکنه ازم برنجی تشنه ام تشنه ی بارون چه قد از دریا ما دوریم بیگناهیم هر دو تامون بد جوری به هم می ریزه من و گاهی اتفاقی تو اگه نباشی از من نمی مونه چیزی باقی می دونی که دست من نیس بازیای سرنوشته رو قشنگا خط کشیده زشتا رو برام نوشته باز که ابری شد نگاهت بغضتم واسم عزیزه اما اشکات رو نگه دار نذار اینجوری بریزه من هنوز چیزی نگفتم که تو طاقتت تموم شد باقیش و بگم می بینی گریه هات کلی حروم شد حال من خیلی عجیبه دوس دارم پیشم بشینیمن نگاهت بکنم تو تو چشام عشقو ببینی یادته من و تو داشتیم ساده زندگی می کردیم از همین چشمه ی شفاف رفع تشنگی می کردیم یه دفه یه مهمون اومد ،عقلمو یه جوری دزدید دل تو به روش نیاورد از همون دقیقه فهمید اولش فکر نمی کردم که دلم رو برده باشه یا دلم گول چشای ،خندونش رو خورده باشه اما نه گذشت و دیدم دل من دیوونه تر شد به تو گفتم و دلت از قصه ی من با خبر شد اولش گفتم یه حسه یا یه احترام ساده اما بعد دیدم که عشقه آخه اندازش زیاده تو بازم طاقت آوردی ،مث پونه ها تو پاییز سرنوشت تو سفیده ،ماجرای من غم انگیزبد جوری دیوونتم من، فکر نکن این اعترافه همیشه نبودن تو ،کرده این دل و کلافه می دونم فرقی نداره، واست عاشق بودن من می دونم واست یکی شد ،بودن و نبودن من می دونم دوسم نداری، مث روزای گذشته من خودم خوندم تو چشمات، یه کسی این رو نوشته اما روح من یه دریاست ،پره از موج و تلاطم ساحلش تویی و موجاش، خنجرای حرف مردمآخ که چه لذتی داره، ناز چشماتو کشیدنرفتن یه راه دشوار ،واسه هرگز نرسیدن من که آسمون نبودم، اما عشق تو یه ماههسرزنش نکن دلم رو ،به خدا اون بی گناهه تو که چشمای قشنگت خونه ی صد تا ستارس تو که لبخند طلاییت واسه من عمر دوبارس بیا و مثل گذشته جز به من به همه شک کن من بدون تو می میرم ،بیا و بهم کمک کن
نگارش شده توسط پسری در سرزمین خاک در 6 Jan 2008 ساعت 11 PM موضوع
چی بگم از دست تو ای روزگارای که در ناپایداری پایداردیگه دستت رو بذار تو دست منبه تو چی می رسه از شکست منازم آرامو بگیر راحت دنیامو بگیراز لبم جامو بگیر و دلخوشی هامو بگیراما احساسی که من بهش دارم ازم نگیراما احساسی که من بهش دارم ازم نگیراگه گنجی سر رامه جلوی رامو بگیراگه دنیا همه کامه همه دنیامو بگیراگه دنیا همه کامه همه دنیامو بگیرو دلخوشی هامو بگیراما احساسی که من بهش دارم ازم نگیرای فلک بر سر من یه دنیا منت بگذارواسه عاشق شدنم بازم یه فرصت بگذارمن گذشتم از خودم برای اون دلواپسم
تو دیار بی کسی در نمی آد باز نفسم
نگارش شده توسط پسری در سرزمین خاک در 5 Jan 2008 ساعت 0 AM موضوع
گفت : مي خوام یه يادگاري بنويسم تا هميشه برات بمونه ...
گفتم : كجا؟
گفت : رو قلبت ...
گفتم : مي توني؟
گفت : آره زياد سخت نيست ...
گفتم : بنويس تا براي هميشه بمونه ...
يه خنجر برداشت ...
گفتم : اين چيه؟
گفت : هيسسسسسسسسسسسسسسسسسسسس .
ساكت شدم ...
گفتم:بنويس ديگه چرا معطلي ؟
خنجر رو برداشت و با قسمت تيز اون نوشت :
دوستت دارم ديوونه !!!
اون رفته خيلي وقته ... كجا ؟ نمي دونم .
اما هنوز زخم خنجرش يادگاري رو قلبم مونده ...
خدايا عشقم بر گرده
نگارش شده توسط پسری در سرزمین خاک در 4 Jan 2008 ساعت 11 PM موضوع
خلوتم را نشكن
شايد اين خلوت من كوچ كند
به شب پروانه
به صداي نفس شهنامه
به طلوع اخرين افسانه
و غروبي كه در ان
نقش ديوانگي يك عاشق
بر سر ديواري پيدا شد.
خلوتم را نشكن
خلوتم بس دور است
ز هواي دل معشوق سهند
خلوتم راه درازي ست ميان من و تو
خلوتم مرواريد است به دست صياد
خلوتم تير وكماني ست به دست سحر
خلوتم راه رسيدن به خداست
خلوتم را نشكن
نگارش شده توسط پسری در سرزمین خاک در 4 Jan 2008 ساعت 11 PM موضوع
تو مرا می فهمی
من تو را می خواهم
و همین ساده ترین قصه ی یک انسان است
تو مرا می خوانی
من تو را ناب ترین شعر زمان می دانم
و تو هم می دانی
تا ابد در دل من می مانی....
نگارش شده توسط پسری در سرزمین خاک در 4 Jan 2008 ساعت 11 PM موضوع
من از اين حرف ها بزرگترم تو دل كوچك ات خياباني ست
به خيابان نمي رود دل من، من دلم توي خانه زنداني ست
تو نمك گير من شدي باشد اين كه يك اتفاق معمولي ست
من اگر سفره ي دلم پهن ست در دل من هميشه مهماني ست
روزگارم سياه شد با تو كه الهي سفيد بخت شوي
چشم هاي تو كافرم كردند دور شو نوبت مسلماني ست
ساحل ات را رها نكن امشب ابرهاي سياه بسيار ست
دل به دريا زدي مواظب باش اين طرف ها هميشه طوفاني ست
تو كه خاتون خوب من بودي روسري را درست كن ديگر
باد دارد مي آيد و دل من مثل موهات در پريشاني ست
به دوتا خوشه گندم و گيلاس سرزنش مي كنند آدم را
عاشقي هيچ دست آدم نيست كار خط هاي روي پيشاني ست
نگارش شده توسط پسری در سرزمین خاک در 1 Jan 2008 ساعت 0 AM موضوع
نگارش شده توسط پسری در سرزمین خاک در 1 Jan 2008 ساعت 0 AM موضوع
من / عشق
پاك يعني
سرزمين لحظه
يعني بيداد
عشق من
باختن عشق
جان يعني
زندگي ليلي و
قمار مجنون
در عشق يعني ... شدن
ساختن عشق
دل يعني
كلبه وامق و
يعني عذرا
عشق شدن
من عشق
فرداي يعني
كودك مسجد
يعني الاقصي
عشق / من
عشق آميختن افروختن
يعني به هم عشق سوختن
چشمهاي يكجا يعني كردن
پر ز و غم دردهاي گريه
خون/ درد بيشمار
عشق من
يعني الاسرار
كلبه مخزن
اسرار يعني
نگارش شده توسط پسری در سرزمین خاک در 1 Jan 2008 ساعت 0 AM موضوع
غم تنهاترین تنهای دنیاتوی زیباترین زیبای دنیامنم یلدای بی پایان عاشقتو بودی مرحم زخم شقایقنگاهت را می پرستم ای نگارمفدای تار مویت هر چه دارم 
نگارش شده توسط پسری در سرزمین خاک در 28 Dec 2007 ساعت 11 PM موضوع
